Temperature (Chanyeol's part)

posted on 27 Jun 2013 13:55 by bapenji in Fiction directory Fiction, Asian
Title : Temperature (Chanyeol's part)
Author : swowln
Pairing : Chanyeol x Baekhyun
Category : RPS – Romance
Rate : PG-13
 
 
 
 
 
 
 
 
 

เมื่อมาถึงหอพักสมาชิกในวงต่างเดินไปนั่งกองบนโซฟาตัวใหญ่อย่างหมดสภาพ ชานยอลที่เดินตามรั้งท้ายก็ต้องเป็นคนปิดประตูอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เขาปิดประตูเบาๆก่อนจะกดล็อคกลอนตามหลัง ถอดรองเท้าวางให้เป็นที่ก่อนที่จะเดินไปรวมกับเพื่อนๆในวง
 
 
เมื่อนั่งกันได้สักพัก สองน้องเล็กต่างก็บ่นกันลอยๆเรื่องอยากกินผลไม้ที่ซื้อทิ้งไว้ในตู้เย็นได้ไม่นาน คงไม่พ้นคยองซูที่ต้องไปยกมาเสิร์ฟอย่างเสียไม่ได้ กินได้ไม่เท่าไหร่แพคฮยอนก็ออกมาจากห้องน้ำ พี่จุนมยอนและคยองซูต่างก็เรียกชวนให้มากินด้วยกัน แต่เจ้าตัวดันเดินดุ่มๆ ไม่สนใจใครเข้าห้องท่าเดียว
 
 
พอผลไม้หมด ก็ถึงเวลาที่ต้องแยกย้ายผลัดกันเข้าห้องน้ำแล้วไปนอน ก็คงเป็นชานยอลอีกตามเคยที่เสียสละให้พี่ๆน้องๆอาบน้ำให้เสร็จก่อน แล้วตัวเองก็รออาบเป็นคนสุดท้าย ระหว่างรอก็หยิบเอามือถือคู่ใจมานั่งดูตัวอย่างหนังแอคชั่นที่ใกล้เข้าโรงไปเรื่อยๆ ตั้งแต่เดบิวต์มา เขาไม่ค่อยมีเวลาไปดูหนังกับเพื่อนๆเท่าไหร่นัก หนังเรื่องใหม่ๆที่เข้าโรงมาก็ไม่ค่อยได้รู้เรื่องอะไรกับเขา
 
 
หลังจากที่พี่จุนมยอนอาบเสร็จ ก็ถึงตาเขาที่เป็นคนอาบ ชานยอลใช้เวลาไม่นานก็อาบน้ำเสร็จพร้อมกับกางเกงขาสั้นและเสื้อกล้ามสีดำที่ใส่บ่อยๆ เดินไปปิดไฟให้ทั่วห้องรับแขกก่อนจะเดินเข้าห้องตัวเองไปพักผ่อนกับเขาบ้าง
 
 
.

.

.
 
 
พี่จุนมยอนมาปลุกเขาแต่เช้า บอกว่าเขามีตารางานต้องไปถ่ายหนังแค่คนเดียว ชานยอลจึงรีบไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วออกจากหอพร้อมผู้จัดการ ทันทีที่ไปถึงก็ถูกลากตัวเข้าไปเปลี่ยนชุด แต่งหน้าทำผมทันทีเตรียมพร้อมที่จะเข้าฉาก มีสตาฟคนนึงยื่นปืนปลอมมาให้เขาไว้ใช้ตอนเข้าฉาก
 
 
เมื่อผู้กำกับสั่งแอคชั่น ชานยอลก็วิ่งทันที มีมาเฟียกลุ่มขนาดย่อมๆ 5-7 คนวิ่งตามเขามาข้างหลัง เขาเป็นตัวเอก มีหน้าที่วิ่งหนีผู้ร้าย พร้อมกับปืนปลอมๆหนึ่งกระบอก เสียงเอะอะโวยวายดังอยู่ข้างหลัง ชานยอลทำเพียงแค่เล่นไปตามบทที่ได้รับมาเท่านั้น ก็คือวิ่ง พร้อมกับหันไปมองข้างหลัง แล้วก็วิ่งต่อไป
 
 
เอฟเฟ็คที่ติดเอาไว้เริ่มได้ใช้งานเมื่อหนึ่งในมาเฟียนั้นเริ่มยิงปืนมาที่เขา ที่พื้นใกล้ๆเท้ามีประกายไฟออกมา ตามลังไม้ข้างๆก็มีประกายไฟออกมาเช่นกัน ชานยอลวิ่งตรงไปข้างหน้าเรื่อยๆเหมือนคนไม่มีจุดมุ่งหมาย แต่มาเฟียข้างหลังยังคงตามเขาไม่หยุด ผู้กำกับก็ยังคงไม่สั่งคัท ขาทั้งสองข้างเริ่มล้า จากที่เป็นเอฟเฟ็คก็รู้สึกถึงความสมจริงมากยิ่งขึ้นเมื่อลังไม้ข้างหน้าเขาเป็นรูเพราะลูกกระสุน 3 นัดติด หันหลังกลับไปอีกทีก็หาผู้กำกับกับเหล่าทีมงานไม่เจอแล้ว เอียงคอไปอีกหน่อย มองตัวประกอบทั้ง 7 คนที่ทำงานเกินค่าจ้าง หยิบระเบิดเตรียมจะปามา

   
 
เฮ้ย!!

   
 
ชานยอลหันกลับไปเพื่อจะวิ่งให้สุดแรงเกิด แต่แล้วฉากที่ทั้งสองฝั่งเป็นลังไม้ กลับกลายเป็นป่าเขียวชะอุ่ม ปืนกิ๊กก๊อกตกไปตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ มีเพียงเสียงนกร้อง น้ำไหลเท่านั้น ชานยอลเดินไปเรื่อยๆอย่างประหลาดใจ แต่แล้วก็มีเสียงที่ทำให้หยุดฝีเท้าเขาได้
 
 
แผ่นดินสะเทือนไปชั่วครู่เหมือนตอนที่รถบรรทุกขับผ่านหน้าบ้าน แต่รู้สึกถึงได้ถึงขนาดที่ใหญ่กว่านั้น
   
   
 
ตึง!

   
 
ชานยอลแน่ใจว่าคงไม่ใช่ปรากฏการณ์ธรรมชาติแน่ๆสำหรับแผ่นดินสะเทือนในครั้งนี้ เพราะทุกครั้งมักจะควบมากับเสียงสิ่งใหญ่ๆกดทับกับพื้นดินอย่างแรงเสมอ แม้จะยังไม่เห็นตัวต้นเหตุ แต่ชานยอลก็ตัดสินใจด้วยจิตสำนึกของเขาแล้วว่าต้องวิ่งลูกเดียว
 
 
ทั้งๆที่พักไปได้ไม่เท่าไหร่กลับต้องมาวิ่งอีกครั้งอย่างไม่คิดชีวิต เสียงที่น่าสงสัยดังมาเรื่อยๆและใกล้ขึ้นเรื่อยๆจนชานยอลอยากจะเสียสติให้รู้แล้วรู้รอด ขาทั้งสองข้างสับรัวถี่ยิบเมื่อเริ่มเห็นเท้าขนาดใหญ่ที่ไม่ใช่เท้าคน และเพราะเอาแต่วิ่งจนไม่ทันมองพื้น เท้ายาวๆก็สะดุดท่อนไม้ที่วางพาดขวางทางอยู่ ตาโตรีบหลับปี๋ก่อนที่หัวจะทิ่มไปข้างหน้า

   
 
ตายแน่ ตายแน่ คราวนี้ตายแน่ๆ

   
 
หลับตาได้ครู่ใหญ่แรงกระแทกที่หน้ากลับไม่มีเลยสักนิด ก่อนที่จะลืมตาโพลงขึ้นรอบตัวก็เป็นสีดำหมด มองขึ้นไปก็เจอลูกตาขนาดใหญ่มองลงมา เท้าไม่ถึงพื้น ตัวถูกดูดไปตามแรงดึงดูดของโลกอย่างไม่มีทีท่าว่าจะช่วยขึ้นมาได้

   
 
อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
 
 
.

.

.
 
 
 
“เฮือก!”
 
 
 
แค่ฝันไป...

   
 
เฮ้อ... ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก เนื้อตัวเต็มไปด้วยเหงื่อ หัวใจเต้นแรงราวกับซ้อมเต้นมาครึ่งวัน ชานยอลถีบผ้าห่มออกให้พ้นตัว นอนหายใจตั้งสติอยู่สักพัก ก่อนจะคว่ำตัว ให้ลมจากเครื่องปรับอากาศในห้องเป่าเหงื่อบนหลังให้แห้ง

   
 
แต่นอนคว่ำได้ไม่นานก็รู้สึกอึดอัด เหงื่อที่หลังก็ไม่แห้งเสียที เหลือกตาขึ้นมองอุณหภูมิแอร์ก็คิดได้ว่า แค่นี้คงทำให้เสื้อเขาแห้งเร็วๆไม่ได้หรอก ว่าแล้วก็ลุกขึ้นไปปรับเป็นอุณหภูมิ 21 องศา ก่อนที่จะกลับมานอนบนเตียงตามเดิม
 
 
 
.

.

.
 
 
ร้อน...

   
 
ชานยอลตื่นขึ้นมาอีกครั้งเพราะเขาฝันว่าเดินอยู่ท่ามกลางทะเลทรายซาฮาร่าแล้วโดนพายุทรายพัดขึ้นไปหาดวงอาทิตย์ เหงื่อชุ่มตัวเหมือนเคยจนแทบจะถอดเสื้อกล้ามออก เหลือบตาขึ้นไปมองเลขอุณหภูมิว่าทำไมแอร์ถึงทำงานได้ห่วยขนาดนี้

   
 
28 องศา

   
 
เท่าที่เขาจำได้ เขาไม่ได้ปรับให้มันอยู่ที่อุณหภูมิสูงขนาดนี้นะ แต่ก็ขมวดคิ้วอีกครั้ง หรือเป็นเพราะเขามองผิดเอง เพราะในห้องมันมืด แต่แสงไฟจากข้างนอกมันก็ทำให้เขาเห็นเลขที่รีโมทแอร์อย่างชัดเจนดีอยู่ แถมเลข 21 กับ 28 มันไม่น่าจะไปด้วยกันได้เลยด้วย ช่างเถอะ คิดไปก็เสียเวลาเปล่า เขาปรับอุณหภูมิให้เป็น 21 องศาตามเดิมก่อนจะกลับไปนอนอีกครั้ง
   
 
 
ไม่รู้ว่าชานยอลตื่นขึ้นมาด้วยความร้อนกี่ครั้งแล้ว แล้วทุกครั้งชานยอลจะต้องเดินไปปรับแอร์ให้เป็นอุณหภูมิ 21 องศาอย่างที่เขาต้องการ แรกๆก็นึกว่าเพราะตัวเองเมาขี้ตาเองจนมองไม่ชัด หรือว่าคิดว่าที่ตัวเองตื่นมาปรับแอร์เนี่ยคือฝันไป แต่สิ่งที่ทำให้เขาแน่ใจได้ว่าไม่ใช่ฝีมือเขาก็เพราะไอ้ผ้าห่มผืนหนาที่มากองอยู่รอบคอเขาเนี่ยแหละ
 
 
 
ชานยอลหันไปมองรูมเมทที่นอนคุดคู้เป็นกุ้งแห้งอย่างหงุดหงิด ก็เกือบลืมไปว่าไม่ได้นอนคนเดียว แถมรูมเมทก็ยังขี้หนาวอีกต่างหาก แต่นี่มันไม่มากไปหน่อยเหรอ? สำหรับการปรับแอร์ให้อยู่ในอุณหภูมิ 28 องศาเนี่ย ร้อนนะเว้ย!!
 
 
คนขี้ร้อนเดินไปกดรีโมทให้อยู่ที่ 19 องศา ก่อนที่จะเลิกผ้าห่มแพคฮยอนออก คนขี้หนาวขดตัวยิ่งกว่าเดิมราวกับโดนน้ำร้อน ชานยอลยื่นมือไปจับมือเรียวทั้งสองข้างที่กำเอาไว้แล้วซุกไว้ตรงตำแหน่งหัวใจ

   
 
หือ...อย่างกะน้ำแข็ง

   
 
มือใหญ่เอื้อมไปบี้จมูกอีกก็พบว่าเย็นพอๆกับมือ ชานยอลเดินไปหยิบหมอนของตัวเองมาวางไว้บนเตียงของอีกคน ดันแพคฮยอนให้เขยิบไปเพื่อที่ตัวเองจะได้มีที่นอน แล้วค่อยๆดึงมือทั้งคู่ คลี่ออกมาให้นิ้วเหยียดตรง แล้วใช้มือเดียวกุมมือแพคฮยอนเอาไว้ทั้งสองข้าง แพคฮยอนมือเล็ก เรียวอย่างกับผู้หญิง เพราะฉะนั้นมือใหญ่ๆอย่างเขาใช้มือเดียวกุมให้มิดชิดก็ทำได้ไม่ยาก มืออีกข้างสอดลงไปใต้คอแล้วดันใหล่อีกคนให้ขึ้นมาชิดหน้าอก ขยับตัวเองให้นอนอย่างสบายแล้วยกขาพาดรูมเมทตัวเล็กอย่างไม่เกรงใจ

   
 
 
 
ถ้าหนาวนักก็นอนมันอย่างนี้แล้วกันนะ ฉันร้อน
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Talk : แง~ ว่าง(?)ค่ะ เลยได้ฤกษ์เอาฟิคมาลงบล็อกสักที พาร์ทของชานยอลเป็นพาร์ทที่มีการรีไรท์นะคะ เพื่อความสมจริงกว่าเดิม เพราะเพื่อนท้วงมาค่ะว่าความฝันชานยอลดูเว่อร์ไปหน่อย แต่ที่ลงในบล็อกคือพาร์ทที่ยังไม่รีไรท์นะคะ อันที่รีไรท์แล้วอยู่ในบอร์ดเอ็กโซ ถ้าอยากอ่านแบบรีไรท์แล้วก็ไปตามเอาในบอร์ดเน่อ แต่จริงๆแล้วอ่านแบบไหนก็เหมือนกันแหละ 55555

Comment

Comment:

Tweet

ตอนจบน่ารักอ่ะ ชอบๆๆcry

#1 By อิง (103.7.57.18|115.67.98.196) on 2013-06-28 23:01